Νέοι άνεργοι και σπουδαγμένοι

αναρτήθηκε από CATHERINE | Ετικκέτες: , , , , ,

Διάβασα πρόσφατα σε έγκριτη εφημερίδα πως η Ελλάδα, αναλογικά πάντα με τον πληθυσμό της, έχει πανευρωπαϊκά το μεγαλύτερο ποσοστό φοιτητών στην Γ΄ θμια Εκπαίδευση και ότι αποτελεί τον μεγαλύτερο “εξαγωγέα” φοιτητών στην Ευρώπη. Διάβασα επίσης πως ο αριθμός των φοιτητών έχει αυξηθεί κατά 75% περίπου την τελευταία δεκαετία και ότι ένας στους τρεις νέους έως 24 χρονών, φοιτά σε Παν/κά Ιδρύματα.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το Υπουργείο Παιδείας στα ελληνικά Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. φοιτούν περίπου 450.000, ενώ το 5,5% της σπουδάζουσας και μαθητειώσας νεολαίας της χώρας μας (σε απόλυτο αριθμό 51.000) φοιτά σε Ιδρύματα του εξωτερικού.
Ιλιγγιώδεις αριθμοί, αν σκεφτεί κανείς το ποσοστό των φοιτητών επί του συνολικού αριθμού των κατοίκων, την ανεργία που πλήττει τη χώρα, την έλλειψη υποδομών που μας κατατρέχει και την ένδεια επαγγελματικών διεξόδων που θα μπορούσαν να απορροφήσουν μέρος αυτού του επιστημονικού προσωπικού. Τις πταίει λοιπόν;


Διαχρονικά, Ελληνική Πολιτεία και Κυβερνήσεις επιστρατεύουν το τέχνασμα της δημιουργίας θέσεων στη Γ΄θμια για να κλείσουν στόματα και να αλιεύσουν ψήφους. Σκεφτείτε, για παράδειγμα από τη δημιουργία ενός Ιδρύματος σε επαρχιακή πόλη, πόσοι ψηφοφόροι ικανοποιούνται.
Ικανοποιείται κατ αρχήν η τοπική κοινωνία, στην οποία εισρέει ρευστό από προϊόντα και υπηρεσίες που διαθέτει, πολλά από αυτά αμφιβόλου ποιότητας. Γνωρίζετε μήπως πόσο νοικιάζεται δυάρι, σε ορισμένες επαρχιακές πόλεις;
Ικανοποιείται η ελληνική οικογένεια, της οποίας όνειρο είναι (καθόλου μεμπτό) να σπουδάσει το παιδί της με οποιοδήποτε κόστος.
Ικανοποιείται και η Ακαδημαϊκή Κοινότητα, γιατί όπως και νάχει κάποιες θέσεις για μέλη Δ.Ε.Π. θα ανοίξουν.
Εύλογο ερώτημα είναι εάν οι πολιτικές ηγεσίες του Υπουργείου Παιδείας έχουν υπόψη τους κάποιες μελέτες ή προβλέψεις ή αν κάνουν σχεδιασμό όταν συστήνουν Ιδρύματα ή Σχολές. Αμφιβάλλω. Ο αριθμός των ανέργων πτυχιούχων δείχνει ότι κάτι τέτοιο δε συμβαίνει.
Στο ίδιο άρθρο διάβασα ότι η Γερμανία με την ισχυρότερη οικονομία της Ευρωζώνης έχει τους λιγότερους φοιτητές, αναλογικά πάντα με τον πληθυσμό, διότι προσφέρει στους νέους πολλές εναλλακτικές λύσεις απασχόλησης και διότι η επαγγελματική κατάρτιση που παρέχει είναι ποιοτική.
Πριν από μερικά χρόνια υπήρχε στην πρωτεύουσα ιδιοκτήτης σουβλατζίδικου, ο οποίος τύλιγε το σουβλάκι σε αντίγραφο του πτυχίου του (ήταν πτυχιούχος της Αρχιτεκτονικής, αν θυμάμαι καλά). Βάζω στοίχημα πως αν σήμερα διατηρεί την ίδια επιχείρηση, θα το τυλίγει σε αντίγραφο του διδακτορικού του.
Πηγή:http//www.kathimerini.gr

Σχόλια (6)

    Πολύ καλή ανάπτυξη του θέματος. Αναρωτιέμαι άραγε όλα αυτά τα παιδιά τι θα κάνουν σε λίγα χρόνια(πολύ σύντομα)που έχει επέλθει κορεσμός σε όλα??? που η οικονομική κρίση τώρα έρχεται στη χώρα μας??? Το σύστημα πέτυχε το στόχο του: να "φτιάξει" πλούσιους ανθρώπους σε μια φτωχή χώρα. για να μας κλείνει το στόμα...σε όλα.

    Αρχικά θα συμφωνήσω με το θέμα της ποιότητας της εκπαίδευσης στην τριτοβάθμια. Αν κοιτάξει κάποιος το σχετικό πίνακα κατάταξης των Ελληνικών παρόχων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης σε σχέση με τους Ευρωπαίους εταίρους μας θα νιώσει ακόμα μια σφαλιάρα.

    Θα διαφωνήσω όμως στο θέμα της σύνδεσης των σπουδών με την εύρεση εργασίας. Το οποιοδήποτε κράτος καλά θα κάνει να δίνει τη δυνατότητα σε οποιοδήποτε θέλει (και μπορεί…) να επιλέξει τι είδους επιμόρφωση, εκτός της 9ετούς υποχρεωτικής, επιθυμεί να αποκτήσει. Το κατά πόσον αυτή η επιμόρφωση θα μπορέσει να του εξασφαλίσει μια θέση στον χώρο εργασίας είναι άλλο θέμα. Αυτό το σενάριο δοκιμάστηκε κάποια στιγμή στο παρελθόν σε κάποια ολοκληρωτικά καθεστώτα και μάλιστα χωρίς επιτυχία. Κανένα κράτος δεν μπορεί να εξασφαλίσει τόσες εργασιακές θέσεις όσες προκύπτουν από τους/τις απόφοιτους των χ σχολών. Αυτό το ρυθμίζει η αγορά και οι ίδιοι οι φέροντες τα σχετικά πτυχία. Για παράδειγμα δεν μπορούμε να γκρινιάζουμε για την ανεργία των ιατρών, από τη στιγμή που η αντιστοιχία ιατρών – ασθενών στη χώρα μας είναι ίσως από τις μεγαλύτερες στον κόσμο. Και όμως οι βάσεις των ιατρικών σχολών εξακολουθούν να είναι οι ψηλότερες όλων. Τι να κάνει το κράτος; Να δημιουργήσει νέους ασθενείς γιατί κάποιοι την ώρα που έπρεπε να επιλέξουν κάποια σχολή/επάγγελμα, κατάθεση μηχανογραφικού στην Γ΄ Λυκείου μετά τις πανελλαδικές εξετάσεις, είχαν ως συμβούλους τους γονείς και φίλους τους αντί ειδικούς;

    Τελειώνω προσθέτοντας ότι αντί να αναθεματίσουμε το κράτος για το πολύ μεγάλο ποσοστό ανέργων πτυχιούχων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, καλό θα ήταν να καταφεύγουμε σε ειδικούς σύμβουλους επαγγελματικού προσανατολισμού πριν φτάσουμε στο σημείο να έχουμε το πτυχίο και να το χρησιμοποιούμε για χαρτί τυλίγματος σε σουβλάκια . Επί τη ευκαιρία να προσθέσω ότι το συγκεκριμένο άτομο, αν θυμάμαι καλά, ήταν μαθηματικός και του ασκήθηκε αγωγή για μη σεβασμό σε κρατικό έγγραφο.

    Επί τη ευκαιρεία και μιας το θέμα αφορά στην εκπαίδευση θέλω να σας μιλήσω για τη βάση του 10 για την εισαγωγή στην ανώτερη και ανώτατη εκπάιδευση.
    Πολλόι είπαν τότε πως ήταν σωστό και πώς ήταν ανεπίτρεπτο να μπαίνουν στα πανεπιστήμια με βάθμό κάτω από τη βάση.Όλοι αυτοί φαίνεται πως δεν είχαν ασχολήθεί με το θέμα. Σε καμία ανώτατη σχολή δεν εμπαινε κάποιος με βαθμό κάτω από τη βάση ούτε καν σε ΤΕΙ των μεγάλων πόλεων. Κάποια ΤΕΙ έχουν βάσεις υψηλότερες και από ΑΕΙ. Από τις ανώτατες σχολές μόνο κάποιες ξενόγλωσσες φιλολογίες είχαν βάση κάτω του 10 και αν τελικά αυτο ήταν το πρόβλημα ας μειωνόταν ο αριθμός των εισαγωμένων σε αυτές.
    Προς τι λοιπόν η βάση του 10, για να κλέισουν οι σχολές των ΤΕΙ στις μικρότερες πόλεις; Αυτός που θα τέλειωνε μια σχολή ανθοκομίας ή ιχθυοκαλλιέργειας γιατί να μη μάθει να κάνει αυτή τι δουλειά κάπως πιο επιστημονικά. Γιατί πρέπει να γίνει εμπειροτέχνης;
    Επειδή δεν πήρε 10 στις πανελλήνιες;
    Η άποψη μου είναι πως οποιοδήποτε επάγγελμα κάνει κάποιος πρέπει να έχει πάρει εκπαίδευση από ένα επίσημο φορέα.
    Όσον αφορά το επάγγελμα και τις σπουδές θεωρώ πως ούτε πρέπει να συνδέονται ούτε να αποσυνδέονται.Τυχερός αυτός που θα ασκήσει ως επάγγελμα το αντικείμενο των σπουδών του. Τυχερός όμως και αυτός που σπόυδασε έστω και αν κάνει κάτι άλλο.

    Juan σε βρίσκω ανενημέρωτο!!!Έίσαι συνταξιούχος; Η υποχρεωτική εκπαίδευση στην Ελλάδα, έχει γίνει πλέον 10χρονη.Στάσα

    Για τον Λεωνίδα
    Αν είναι σωστό ή λάθος το θέμα με τη βάση του 10 είναι ένα μεγάλο θέμα. Όμως το αίτημα, ή μάλλον απαίτηση, για τη βάση του 10 προήλθε αποκλειστικά από τους καθηγητές των ΑΕΙ & ΤΕΙ. Πίστεψε ότι κανείς τους δεν θέλει να κλείσει ούτε ένα τμήμα τους, γιατί θα χάσει την δουλειά του ως καθηγητής σε αυτό το τμήμα.

    Για τον ανώνυμο με την 10χρονη υποχρεωτική εκπαίδευση. Προφανώς αναφέρεσαι τα νηπιαγωγία τα οποία σίγουρα μετρούν ως υποχρεωτική εκπαίδευση αλλά επειδή έχω δουλέψει σε δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια ξεχνώ να τα αναφέρω αυτά :-)

    Εάν κάναμε ένα γκάλοπ απευθυνόμενοι στους σημερινούς Έλληνες και τους ρωτάγαμε γιατί σπουδάζουν, είμαι σίγουρη (συμπεριλαμβανομένων και αυτών που θα έλεγαν ψέμματα ωραιοποιώντας την αλήθεια) πως σχεδόν ούτε ένας δεν θα έλεγε πως σπουδάζω γιατί αγαπώ τη γνώση, τη συγκεκριμένη επιστήμη, είναι αυτοσκοπός μου η έρευνα κλπ. ωραία ρομάντζα. Τι αποζητούν; Κοινωνική καταξίωση, αναβαθμισμένη και (σπάνια πλέον, αλλά στο φαντασιακό πολλών ενυπάρχει) υψηλά αμοιβόμενη εργασία. Τι είναι η Ανώτατη Εκπαίδευση; Μια επένδυση στο μέλλον, η "αγορά ενός κεφαλαίου" (αφήνωντας απέξω την περί Bourdieu συζήτηση), που πλέον φέρει πολλούς επενδυτές μπροστά στη διάψευση των προσδοκιών τους.
    Η μαζική είσοδο -και κυρίως έξοδο- των φοιτητών από τα προπτυχιακά, σήμερα και από τα μεταπτυχιακά και τα διδακτορικά προγράμματα σπουδών, οδηγεί από τη μια σε έναν ψευδεπίγραφο εκδημοκρατισμό και από την άλλη σε μια εξομοίωση "προς τα κάτω" του επιπέδου και του κύρους των τίτλων σπουδών. (Σκεφτείτε τις πόρσε cayenne, όταν άρχισε να κυκλοφορεί με αυτές στην Ελλάδα η Σάρα, η Μάρα και το κακό συναπάντημα).

    Ποιότητα ενός αγαθού, έστω και με όρους αγοράς, σημαίνει υψηλό κόστος παραγωγής, άρα υψηλή τιμή της παρεχόμενης υπηρεσίας. Και αφού το κόστος, όπως κανονικά θα έπρεπε, δεν πληρώνεται με "αίμα" και εκτός εισαγωγικών με πολύ ιδρώτα και κόπο από το φοιτητή, θα πληρώνεται με χρήμα.

    Έτσι θα λυθεί και το πρόβλημα του εκδημοκρατισμού της παιδείας. Όλοι θα έχουν ίσες ευκαιρίες και δικαιώματα να σπουδάσουν και να πάρουν όποιον τίτλο σπουδών επιθυμούν, βέβαια δεν θα έχουν ίσο πορτοφόλι... αλλά και γι' αυτό έχει προβλέψει η αγορά: ανά επίπεδο και διαφορετικό κόμιστρο.

    Και προφανώς αν εσένα σου έτυχε επί παραδείγματι, να σπουδάσεις διεθνών ευρωπαϊκών σπουδών στο Πάντειο (τύχη ίδια με άλλους 299 μαθητές) δεν είναι υποχρεωμένο το κράτος να σε βολέψει στο Υπουργείο Εξωτερικών ή να σε κάνει διπλωμάτη - και προφανώς δεν είναι υποχρεωμένη η υπόλοιπη κοινωνία να ακούει τη γκρίνια σου.

    Όσο δε για το παράδειγμα του σουβλατζή - στα πλαίσια της καινοτομίας, της ευελιξίας, της ρευστής επαγγελματικής ταυτότητας, της πρωτοτυπίας και των ανάλογων επιταγών της σημερινής νεοφιλεύθερης οικονομίας για εναλλαγές καριέρας - μάλλον βρήκε τρόπο να κάνει τα σουβλάκια του διάσημα ανά τον κόσμο.

    Τουλάχιστον σε αυτόν κάτι χρησίμευσε το πτυχίο!

Δημοσίευση σχολίου