What is that? (Τι είναι αυτό;)

αναρτήθηκε από Juan | Ετικκέτες: , , , , ,

Αν και έχει κυκλοφορήσει εδώ και αρκετό καιρό αυτή η ταινία μικρού μήκους του Κωνσταντίνου Πιλάβιου, προχτές κάποιος μου έστειλε το link και έτσι βρέθηκα να την απολαμβάνω για μια ακόμα φορά. Αν και πολύ απλή και σχετικά μικρή, καταφέρνει να αγγίξει ευαίσθητες χορδές και να ανοίξει μια γρήγορη διαδρομή προς την καρδιά ή το συναίσθημα για άλλους.

Παρόλο που δεν συγκινούμαι πλέον εύκολα, απόρησα με το πόσο γλυκά κάτι τόσο απλό μπόρεσε και δραστηριοποίησε κάποιες παραμελημένες συναισθηματικές περιοχές μου.




Έχω την αίσθηση ότι μεγαλώνοντας όχι μόνο ξεχνάμε, που είναι και μια αναπόφευκτη διαδικασία, αλλά τείνουμε να μην δίνουμε και την δέουσα σημασία σε συναισθηματικές ανάγκες των γύρω μας, ιδιαίτερα όταν αυτοί είναι οι γονείς μας. Δεν θέλω να το αναλύσω περισσότερο διότι θεωρώ ότι θα χαλάσω στιγμές που ίσως είναι πιο ιδιαίτερες και προσωπικές για τον καθένα μας.

Απλά ανοίξτε τα ηχεία, κλείστε ή μειώστε εξωτερικούς "θορύβους" και ανοίξτε την καρδιά σας ..

Σχόλια (17)

    Συγκινητικό και πόσο αληθινό

    Πράγματι, πολύ γλυκιά ταινία.Μας συγκινεί και μας κάνει να θυμόμαστε πως όλοι μας έχουμε αντιδράσει έτσι αρκετές φορές απέναντι στους γονείς που δεν...καταλαβαίνουν. Στάσα

    Κάτι τέτοια μας επαναφέρουν. Πολύ καλή η δουλειά του Κωνσταντίνου Πιλάβιου !!!

    Μια ταινία τόσο μικρής διάρκειας που καταφέρνει να διεισδύσει τόσο βαθιά μέσα μας . . .
    Δεν είχα δεί αυτή την προσπάθεια του Κων/νου Πιλάβιου, πολύ καλή!Thanks Jaun για την ανάδειξή της!!!

    Πολύ συγκινητικό!
    Είναι πολύ δύσκολες καταστάσεις όταν βλέπουμε τους γονείς μας να αντιδρούν σαν παιδιά. Εμείς μέσα μας θέλουμε να τους βλέπουμε έξυπνους και δυνατούς . Μακάρι αλλά δεν συμβαίνει πάντα και τότε καλούμασθε να είμαστε εμείς οι δυνατοί και υπομενετικοί!
    Μπράβο Γιάννη που με έκανες να σκεφτω και να νοιώσω.

    Ήδη το ζω με δικούς μου ανθρώπους...

    Πολύ συγκινητικό !!!

    Καλά!! όταν το είδα αυτο το videaki βουρκωσα...
    Και δεν νευριασα ποτε ξανα με την μικρη μου οταν ρωταει ξανα και ξανα το ιδιο...

    Μάλιστα…συναισθήματα…μόνο συναισθήματα…Η ταινιούλα αυτή αγγίζει ευαίσθητες χορδές… Πρέπει να μοιράζουμε το χρόνο, να δείχνουμε την αγάπη μας σε αγαπημένους μας ανθρώπους, με υπομονή και ηρεμία…όλα έρχονται για να μας κάνουν καλύτερους και πιο δυνατούς…
    Η δύναμη του μυαλού και της αφής…Πολύ πικρά συναισθηματική σκηνή Γιάννη….πολύ καλό! μπράβο που το ανέδειξες μέσα από τα τόσα ‘’αδιαφορα…’’

    Πόσο σημαντική τελικά είναι η ανοχή των γονιών μας στις πράξεις μας, που δίνετε με μια μόνο ερώτηση:Τί είναι αυτό; στην ταινία που μόλις απόλαυσα...... Σάσα.

    Παρόλο που το έχω δει άλλες 3-4 φόρες, συγκινήθηκα και τώρα,όπως ακριβώς είχε γίνει και τις προηγούμενες.
    Πολύ καλό μάθημα για το μέλλον!!!
    Δήμητρα

    Εξαιρετικά συγκινητικό.
    Δεν το είχα δει και πραγματικά με άγγιξε !!!!

    Γιώργος

    Έτσι κάνει πολλές φορές ο παππούς μου. Δεν είχα σκεφτεί ποτέ ότι θα ήθελε την προσοχή μας. Πολύ καλή η ταινιούλα !!

    Όσες φορές και αν το δεις... απλά συγκινητικό!!!! Το καλύτερο μάθημα για τους νεότερους

    Θα το προβάλω στα παιδιά της Α΄ Λυκείου αυτήν την Τετάρτη. Έχω μεγάλη απορία να δω τις αντιδράσεις τους.

    Λοιπόν, τι έγινε με τα πιτσιρίκια της Α'. Πως τους φάνηκε;

    Πραγματικά με συγκίνησε!Οποιος το βλέπει παίρνει ενα μάθημα ζωής!

Δημοσίευση σχολίου