Εκφράσεις συναισθημάτων και σεξουαλική έλξη

αναρτήθηκε από Juan | Ετικκέτες: , ,

Αυθεντικός τίτλος έρευνας:
Happy Guys Finish Last: The Impact of Emotion Expressions on Sexual Attraction

Περίληψη

Αυτή η έρευνα εξέτασε τη σεξουαλική ελκυστικότητα των ατόμων που αποδίδουν δια της έκφρασης τους συναισθήματα ευτυχίας, υπερηφάνειας και ντροπής.
Οι Jessica L. Tracy & Alec Beall από το University of British Columbia σε δύο μελέτες χρησιμοποιώντας διαφορετικές εικόνες και σε δείγμα (1041 άτομα) με μεγάλο ηλικιακό εύρος διαπίστωσαν μεγάλες διαφορές σε σχέση με το φύλο που αφορούσαν τη σεξουαλική ελκυστικότητα αυτών που έδειχναν μέσω της έκφρασης τους ευτυχισμένοι. Οι γυναίκες που είχαν την έκφραση ευτυχίας στα πρόσωπα των φωτογραφιών, που επιδείκνυαν στους συμμετέχοντες άνδρες στην έρευνα, χαρακτηρίζονταν περισσότερο σεξουαλικά ελκυστικές ενώ το αντίθετο με τους άνδρες που έδειχναν ευτυχισμένοι. Στην περίπτωση των ανδρών περισσότερο σεξουαλικά ελκυστικοί χαρακτηριζόταν αυτοί που έδειχναν μελαγχολικοί. Κάτι αντίστοιχο συνέβη και με την υπερηφάνεια. Οι γυναίκες την προτιμούν στους άνδρες ενώ οι άνδρες όχι στις γυναίκες. Στην έκφραση της ντροπής και τα δυο φύλα είχαν την ίδια θετική θέση.


Επιδράσεις που οφείλονται σε μεγάλο βαθμό σε εξελικτικές και κοινωνικοπολιτιστικές αιτίες. Συνολικά, αυτή η έρευνα αυτή παρέχει την πρώτη απόδειξη ότι οι διαφορετικές συναισθηματικές εκφράσεις έχουν αποκλίνουσες επιδράσεις στη σεξουαλική ελκυστικότητα ανδρών και γυναικών ανεξάρτητα από την ηλικία.



Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι:

Οι γυναίκες που η έκφραση τους δηλώνει ευτυχία και λιγότερο ντροπή καθίστανται περισσότερο σεξουαλικά ελκυστικές για τους άνδρες, ενώ το αντίθετο αν εκφράζουν υπερηφάνεια.

Οι άνδρες καθίστανται περισσότερο σεξουαλικά ελκυστικοί για τις γυναίκες όταν εκφράζουν υπερηφάνεια και λιγότερο ντροπή, ενώ το αντίθετο αν εκφράζουν ευτυχία. Δηλαδή τα πολλά χαμόγελα σίγουρα κάνουν τους άνδρες πιο συμπαθητικούς, αλλά λιγότερο σεξουαλικά επιθυμητούς.


Πηγή: University of British Columbia

Σχόλια (4)

    ΑΡΑΓΕ ΟΙ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΑ ΕΛΚΥΣΤΙΚΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ; ΚΙ ΑΝ ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ;
    ΠΙΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΘΑ ΜΟΥ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΕΡΕΥΝΑ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ Η ΣΧΟΛΗ ΣΑΣ ΕΝΔΕΙΚΝΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΕΙ!
    Γ.Σ.

    Υ.Γ. ΑΛΛΙΩΣ ΤΙ ΝΟΗΜΑ ΕΧΕΙ;

    Στην αρχή μιας σχέσης, φιλικής ή ερωτικής,η ελκυστικότητα είναι ένας «άσσος»: για να μας προσέξουν πρέπει να έχουμε κάτι ώστε να τραβήξουμε την προσοχή (το ανθρώπινο μυαλό έχει την τάση να μην συγκρατεί παρά τα απαραίτητα: φαινόμενο της επιλεκτικής προσοχής) Έτσι λοιπόν, θα λέγαμε ότι οι «ωραίοι» δεν είναι ευτυχείς, έχουν όμως μεγαλύτερες πιθανότητες να επικοινωνήσουν με περισσότερους πιθανούς συντρόφους. Και προσθέτουμε ότι έχουν και ένα δεύτερο καλό διαπραγματευτικό χαρτί: το φαινόμενο beautiful is good (Dion, Berscheid & Walster, 1972). Το Βeautiful is good έιναι ένας όρος που οι ψυχολόγοι χρησιμοποιούν για να αναφερθούν στην τάση να αποδίδουμε συχνά στους ανθρώπους που είναι ελκυστικοί και άλλα θετικά κοινωνικά γνωρίσματα προσωπικότητας: οδηγεί στην τόνωση της αυτοπεποίθησής τους καθώς σχηματίζουν την ιδέα του εαυτού τους από αυτό που βλέπουν στους άλλους με αποτέλεσμα να είναι όντως συχνά πιο πετυχημένοι (φαινόμενο αυτό- εκπληρούμενης προφητείας). Ωστόσο, η ελκυστικότητα δεν είναι απαραίτητα το δυνατότερο πλεονέκτημα: Οι άνθρωποι τείνουν να έλκονται από άτομα που έχουν τα επιθυμητά (και κοινωνικά ή πολιτισμικά) χαρακτηριστικά, που τους μοιάζουν σε διάφορες διαστάσεις, που φαίνονται οικείοι και οι οποίοι δείχνουν να ανταποκρίνονται(Regan, 2011).

    Μια φορά κι έναν καιρό...

    Μορφή, στη μυθολογία μας, έχει μονάχα ο Μορφεύς, ο γιος του Ύπνου, από το γένος της Νύχτας -ο θεός των ονείρων.
    Μετά, από το σώμα του Μορφέως, φτιάχνονται οι πρωτόπλαστοι, που... όμοιοι με μορφές ονείρων ζούσαν σ' όλο το μάκρος της ζωής τους.
    ("Αλλ' ονειράτων αλίγκιοι Μορφαίσι τον μακρόν βίον", Αισχύλου, Προμηθέας Δεσμώτης, στ. 435-471)
    -Και πώς ξύπνησαν; Πώς πήραν μορφή ανθρώπου;
    Ρωτούν οι Ωκεανίδες τον Προμηθέα -εξηύρον αυτοίς- λέει ο Τιτάνας -γραμμάτων τε συνθέσεις, μνήμην απάντων..."

    (Με τα γράμματα ξύπνησαν, που χαράζουν, άσβηστα, τα πάντα, στην ανθρώπινη μνήμη.)

    Στον Όμηρο που έπεται των μύθων, η λέξη μορφή, χρησιμοποιείται αποκλειστικά για τα γράμματα, για τις λέξεις που φτιάχνουν το λόγο και τη λογική.
    Στο θ 170 της Οδύσσειας "Θεός μορφήν έπεσι στέφει" ο Οδυσσέας κάνει μια αισθητική παρατήρηση. Ο ένας έχει "μορφή επέων", ευ-μορφία στα λόγια του, που του τη χορηγεί ο Θεός ενώ ο συνομιλητής του δεν έχει.
    Ο πρώτος είναι ασχημούτσικος. Έχει από γεννησιμιού του μια ασχημία που απαλύνει και χάνεται, εξαιτίας της... μορφής επέων.
    Ο δεύτερος είναι όμορφος... τρανά τα κάλλη του... αλλά τι να το κάνεις; Η ασχημία των λόγων του τον ασχημεύει- το κάλλος ανθεί στο πρόσωπο του πρώτου με την ευμορφία των λόγων.
    (σ.σ. διάλειμμα για τσιγάρο)

    (σσ συνέχεια από το προηγούμενο)
    Μετά τον Όμηρο, κορυφαίος φιλόσοφος της μορφής είναι ο Δημόκριτος. Σύμφωνα με αυτόν, η "μορφή επέων" του Ομήρου, (λ367) δεν είναι χάρισμα Θεού, αλλά προ-ι-όν διδαχής πάνω στη βαθύτερη εσωτερική δομή του ανθρώπου, που την ονομάζει Ρυσμό (:Ρυθμό, από το Ρέω). Σε κάθε άνθρωπο, στο βάθος της υποστάσεως του, υπάρχει Ρυσμός -εδώ ο ρυσμός αντιπροσωπεύει το δυναμικό σχήμα, τον προσχηματισμό, της ροής των ατόμων.
    Στην επιφάνεια των ανθρώπων, στο πρόσωπο, στα μάτια, στην όψη, εκεί όπου ανθεί το κάλλος, ή η δυσμορφία, υπάρχει μετα-ρυσμός, από την επίδραση της διδαχής, στο ρυσμό (της εσωτερικής δομής).
    Έτσι λοιπόν:
    "Φύσις και διδαχή απλήσιόν εστι και γαρ η διδαχή μεταρυσμούσα δε φυσιοποιεί" (Απ. Β, 33)

    (Η φύση και η διδαχή είναι παραπλήσια. Η διδαχή "μεταρυσμεί"... μεταμορφώνει, μετασχηματίζει τον άνθρωπο, κάνοντας τον μια δεύτερη φύση.)

    Με την παρέμβαση της διδαχής που μεταρυσμεί, ο άνθρωπος δεν διατηρεί την αρχική του μορφή, αλλά αποκτά άλλη, που μπορεί να είναι εύμορφη: του μορφωμένου ή δύσ-μορφη του παραμορφωμένου.

    (Νίκος Βαρδιάμπασης, "Ιστορία μιας Λέξης", τ. Α', ΕΚΔΌΣΕΙς ΝΕΑ ΣΥΝΟΡΑ- ΛΙΒΑΝΗ, ΑΘΗΝΑ 1996,σελ.96,
    Παιδεία-Μόρφωση)

Δημοσίευση σχολίου